Persónulega sagan var ekki tilbúin fyrir opnun sýningarinnar. Þess vegna leggja Molly Marina og PPP þessa litlu sögu með á veginn. Listræn kveðja frá okkur.
Það sem ber
Þegar vinnupallarnir voru teknir niður horfðu allir á húsið. Á gluggana, línurnar og ljósið sem kom inn um dyrnar. Það var náttúrulegt. Húsið var það sem maður gat séð.
En undir gólfinu voru bjálkar sem enginn ljósmyndaði. Þar voru samskeyti sem einhver hafði eytt tíma í og smávægilegar breytingar sem myndu aldrei eiga sína eigin sögu. Samt hjálpuðu þær til við að gera húsið íbúðarhæft.
Power getur falist í því að bera uppi án þess að krefjast athygli. Í vandvirkni sem verður fyrst sýnileg þegar hennar nýtur ekki við. Í því að gera eitthvað almennilega, líka þegar enginn horfir á.
Til Hans, með kveðju bæði til sýnilegra formanna og þeirrar kyrrlátu áreynslu sem gefur þeim styrk.
Bókmenntakveðja frá Molly Marina og PPP. Textinn er skrifaður fyrir þá persónu sem sýnd er og segir ekki frá ævi viðkomandi.